Uit Starsign Essences 2001

Al dertig jaar ben ik gefascineerd door een grote groep Meerjarige Zonnebloemen ergens aan een waterkant. Ze groeien zeer compact op elkaar waarbij elke stengel, die ruim twee meter hoog kan worden, toch zijn eigen vrijheid laat zien. Eigenlijk is het heel vreemd dat een vaste plant ergens dertig jaar groeit, een sterke aarde binding zal hier zeker debet aan zijn, want meestal is er een verandering in vegetatie na vijf jaar. Wat het meest opvallende is, is hun late bloei. Deze vangt aan rond half september en gaat door tot ver in december, zelfs gedurende flinke vorst Sinds dat ik bezig ben met bloesemremedies had ik deze planten op het oog, maar kon eigenlijk niet goed hun symboliek zien.

Ooit vroeg ik eens iemand die werkzaam is in de psychiatrie wat hij vond dat “het probleem” is binnen zijn werk. Ondanks dat hij een flapuit, is dacht hij ernstig na en zei: “Eenzaamheid”. De vele gesprekken met mijn vrouw, die werkzaam is in de ambulante hulpverlening, gaan als zij over haar werk spreekt, herhaaldelijk over verstoorde relaties, waarbij verlatingsangst een zeer vaak terug komend thema is.

Toen ik op een van mijn wandelingen weer uitkwam bij deze planten, zag ik waar hun thema over ging; vrijheid binnen relaties. Ook zag ik dat het thema bestond uit een emancipatorische ontwikkeling en gelijkwaardigheid binnen relaties. Zeer vaak heb ik relaties gezien tussen getrouwde mensen en andere relaties die op een bepaalde manier ongezond waren, terwijl ze toch goed bij elkaar passen. Eén van de twee leverde gewoon teveel in, of was te dienend, zodat hij of zij niet toe kwam aan zijn eigen ontplooiing, vrijheid en het ter hand nemen van de eigen levensloop. Of nog erger, terwijl ze bij elkaar passen was de een te dominant, zodat de ander ondersneeuwde.

Een uitwerking van deze remedie zou kunnen zijn dat hij aanvangt met het gegeven dat je vader op een bepaalde manier afwezig was en dit met name m.b.t. je persoonlijke expressie. Hij kon je niet ondersteunen in je expressie en creativiteit. Dit houdt o.a. in dat je moeilijk jezelf kunt tonen aan de omgeving; wie jij nu eigenlijk bent en wat je nu eigenlijk wilt.

Je voelt jezelf vaak eenzaam, alsof je alleen op de wereld bent, een soort toeschouwer, die het leven voorbij ziet gaan en binnen je huwelijk of relatie wordt je afgewezen op jouw inzicht in persoonlijke ontplooiing in relatie tot het grote geheel en hoe die zich zou moeten ontwikkelen. Een voorbeeld hiervan zou kunnen zijn dat jij graag (dienend) bezig zou willen zijn binnen vrijwilligerswerk in bejaardenhuizen of randgroepjongeren, terwijl je echtgenot(e) of vriend(in) dit sterk afkeurt. Sterker nog, door dit eenzaamheidsgevoel profileer je je binnen relaties op een manier dat de ander je leuk vindt, of dusdanig dat je een respons krijgt, een luisterend oor, terwijl je eigenlijk veel dieper wilt in de relatie. Op dit traject kan zelfs een soort hysterie ontstaan, een hysterie doordat jij altijd jezelf ten dienst stelt voor de ander en weigert voor jezelf op te komen, terwijl je een zeer duidelijke behoefte hebt om vrijheid binnen persoonlijk optreden tot ontwikkeling te brengen. Je bent altijd dienend bezig geweest binnen de relatie, voor zijn of haar maatschappelijke ontplooiing en carrière, omdat die van jouw zo vaag te benoemen was dat het makkelijker was in die van de ander te investeren! En toch is je relatie het belangrijkste. Verlatingsangst.

Hoe dit verder uitgewerkt heeft in je leven weet ik natuurlijk niet. Dat projectie* naar de ander een serieus gegeven is lijkt mij niet vreemd. Deze remedie kan je bewust maken van je eigen emoties binnen relatie(s), zodat je deze gaat transformeren. Je legt het bij jezelf i.p.v. bij de ander. Je doorziet je eigen rollenspel, je “niet echt zijn” binnen je relatie(s) en gaat opzoek naar verandering. Tevens overzie je je innerlijke netwerk, je structuur die je vanaf je geboorte hebt meegekregen. Al wakker wordend zie je dat dingen bij jouw lagen i.p.v. bij de ander. Je leert je eigen veiligheid opnieuw te beleven; je innerlijke zekerheid. Je innerlijke zekerheid die van je afgenomen leek te zijn. Je doorziet je eigen levensloop, je gemiste kansen en weigert nog langer de ander zo te ondersteunen. Je ontdekt het verband tussen jou en de “Hogere Werelden”, waarom je hier bent (i.p.v. wellicht je gevoel van reiziger). Je zet jezelf neer met jouw eigen expressie, tonend wie jij bent toen je hier op Aarde incarneerde.

Evenwicht in seksualiteit, via seksualiteit een diepe eenheid beleven.

Mocht ik een tijdsduur bij deze Essence plaatsen dan is dit er een die wijst op een langdurig gebruik met pauzes ertussen.

*Projecties behoren tot de zogenaamde verdedigingsmechanismen in de psyche van de mens. G.I.Gurdjieff omschreef deze als “buffers”. Het is een zeer interessant innerlijk terrein waar veel (spirituele) groeimogelijkheden zijn als je je eigen “buffers” leert herkennen. Het heeft veel te maken met blokkades in het reactionele zelf. Niet alles is even leuk. In het reactionele zelf ontstaan dan vluchtroutes waarvan projectie er één is, om maar niet naar jezelf te hoeven kijken. Om enkele woorden van Charles Tart, voormalig professor in de psychologie aan de universiteit van Davis, California U.S.A. te gebruiken: “Since projective defense usually occurs with respect to unacceptable, “bad” feelings and desires, other people are seen as bad. (uit Needleman & Baker, Gurdjieff, Essays etc Continuum New York)

In de boekjes ‘Op weg naar je ware zelf’ van Jean Jenson en ‘De herontdekking van het ware zelf’ van Ingeborg Bosch (uitg. Holkema en Warendorf) wordt, soms wellicht ietwat overdreven, zeer veel duidelijk gemaakt over deze verdedigingsmechanismen die veel dieper in ons aanwezig zijn dan op het eerste oog lijkt.

Commentaar van therapeuten:

Ik wil graag bij je zijn, maar nodig heb ik je niet. Ik besef dat alles wat ik ooit bij jou heb neergelegd in mijzelf zit. Omdat ik er zelf niet aan wilde beginnen heb ik het op jou geprojecteerd. Heb ik van je geëist dat jij er wel wat mee zou doen. En nu zitten we in elkaars energie verstrikt. We weten alletwee dat het anders moet. Zullen we ieder een stuk vrijheid terug pakken zodat we onszelf en de elkaar weer volledig kunnen laten zijn? Want jij bent jij en ik ben ik. Ik wil je alles geven wat je nodig hebt. Ik hoef er niets meer voor terug. Alleen al het geven is geluk voor mij. Hiermee laat ik zien wie ik ben. Vanaf nu neem ik de volle verantwoordelijkheid voor mijn eigen geluk.

Naar boven