Uit Starsign Essences 2001
Of dit nu het Muizenoortje of het Havikskruid is, hierover verschillen de flora’s van mening. In een aantal flora’s wordt ook vermeld dat de verschillen zeer summier zijn hetgeen de determinatie bemoeilijkt. Ik heb voor Muizenoortje gekozen, daar leek het het meeste op.
Jaren geleden toen ik op het vliegveld van Caïro een monnik uit het Catharina Klooster, gelegen in de Sinaï woestijn in Egypte ontmoette, viel mij op dat hij geheel met zijn aandacht naar buiten gericht was en toch was een gedeelte van zijn aandacht naar binnen gericht. Deze man had een werkelijke staat van Aanwezig Zijn bereikt die ik zelden eerder had gezien. Toen ik hem daar voorzichtig en met de noodzakelijke eerbied naar vroeg glimlachte hij liefdevol. Na een korte stilte tussen ons, waarbij het leek of hij mijn innerlijk probeerde te wegen, liet hij mij zijn prachtig met barnsteen en parelmoer ingelegde ebbenhouten rozenkrans zien en vertelde mij dat hij innerlijk bij God was en uiterlijk in de wereld ( one hand in the world, the other hand with Him). Hij vertelde over de rozenkrans dat deze zeer oud was en van monnik op monnik overging en dat het eerste ochtendgebed altijd was voor het zielenheil van alle overleden broeders en voor het toekomstige zielenheil van de broeders die na hen zouden komen. *
Hij legde uit dat het bidden van de rozenkrans zijn aandacht naar zijn hart bracht ( gives access to higher world) maar ook dat het in bezit hebben van deze rozenkrans hem toegang gaf tot andere kloosters van geheel andere ordes dan de zijne waar normaal gesproken niemand toegang toe had. Het laten zien van deze rozenkrans aan de deur van een orde in Damascus, waar hij naar op weg was in opdracht van zijn abt, was voldoende om hem naar het hoofd van die orde te brengen om verder onderricht te mogen ontvangen.
Een aantal maanden later mocht ik een avond bijwonen van de Zingende Derwisjen in Caïro. Het was in die tijd zeer gevaarlijk vanwege het toenemende fundamentalisme en tal van aanslagen op buitenlanders en werd op weg er naar toe, in het armste gedeelte van Caïro, zo ongeveer verstopt in de auto onder een stel balen katoen. Deze derwisjen waren zo’n beetje de liefste mannen die ik ooit ontmoet heb, waarlijke Zoekers naar de Waarheid. Ik weet het nog steeds niet zeker maar een van de mannen daar had zo’n zelfde rozenkrans als de monnik op het vliegveld!
Volgens mij is er nog steeds een esoterisch gedeelte in elke grote wereldreligie actief die onderling ervaringen uitwisselen. Een jaar later toen ik deze monnik wilde opzoeken in het Catharina klooster wees een van de broeders mij op een zeer oud perkament dat in het klooster aan de muur hangt, ondertekend door de Profeet Mohammed, Vrede zij met Hem, waarin staat dat de moslims dit klooster met rust moeten laten, omdat er een ware broederschap in woont. Overigens is er een kleine moskee op de binnenplaats van dit zo ver van de bewoonde wereld afgelegen klooster. Blijkbaar is dit oude perkament een indicatie dat er op esoterisch niveau altijd een uitwisseling is geweest tussen welke uiterlijke vorm van religie dan ook.
Dit brengt mij bij Kwaja Abd al-Khaliq Ghujduwani, de stichter van de Soefi orde van de Khwajagan in 1200 A.D. te Boechara. Hij gaf ooit eens een aantal gedragsregels voor zijn orde.** Twee daarvan wil ik graag hier noemen. ‘ Khalwat dar anjuman’ hetgeen vrij vertaald zoiets betekend als “eenzaamheid in de menigte”. Dit is een staat van aanwezig zijn in jezelf, waarbij je niet geïdentificeerd bent met je omgeving. Toen Baha ad-din Naqshbandi, een waarachtig opvolger en vernieuwer van het Soefisme, ooit eens gevraagd werd naar wat ‘ khalwat dar anjuman’ inhield zei hij: “Uiterlijk bij de mensen, innerlijk bij God”. Dit is hetzelfde als de monnik uit het Catharina klooster mij vertelde! Een andere gedragsregel luidde:’ Nigah dasht’ vrij vertaald, “ben constant bewust waar je aandacht is”. Jij moet je aandacht beheersen, niet dat de aandacht jou beheerst. Dit lijkt het meeste op Gurdjieff zijn uitspraak: “Herinner jezelf”.
Toen ik eens stil bij het Muizenoortje zat, leek het net alsof ik langzaam in bovengenoemde staat van “niet geïdentificeerd zijn” terechtkwam. Het is net alsof dit plantje innerlijk werk doet, terwijl het toch aanwezig is.
Ik heb deze remedie dan ook ontwikkeld voor mensen die deze manier van werken aan zichzelf aanspreekt. Het is namelijk zeer wel mogelijk om je aandacht dusdanig te splitsen dat je je bewust bent van wat er buiten jezelf omgaat en wat er innerlijk in jezelf gebeurt. Het laatste is een typische schorpioen activiteit, een continu zelfonderzoek.
Om een oefening te beschrijven die zou kunnen helpen het volgende: Zoek een drukke winkelstraat op en ga ergens staan waar je de menigte goed kunt observeren zonder dat je in de weg staat. Breng eerst je aandacht bij je eigen lichaam, bij jezelf. Voel je lichaam als een geheel van top tot teen. Richt dan de helft van je aandacht op een willekeurig persoon die voorbij loopt terwijl je de andere helft van je aandacht richt op wat er zich innerlijk in je afspeelt, welke gevoelens, emoties en gedachten die de ander die je waarneemt bij je oproepen. Neem dan weer een moment rust, neem je lichaam weer waar en sluit je af van de buitenwereld door bijvoorbeeld je ogen even te sluiten. Observeer een volgend persoon die voorbij loopt en observeer tegelijkertijd je innerlijke reacties op deze persoon. Herhaal deze oefening een tiental malen. Op een gegeven moment kun je in jezelf waarnemen dat iets de emoties in jezelf observeert en dat emoties jou niet meer beheersen, terwijl je alles in jezelf en buiten jezelf kunt waarnemen. Als je deze oefening vaak zou doen, ga je een gevoel van vrijheid in jezelf opmerken.
De Essence is opgezet rondom het traject –ervaren, verwerken en loslaten- . Normaliter is dit een geheel onbewust proces in onszelf. Deze bewustwordings- cyclus is gekoppeld aan menselijke activiteiten en de interactie tussen mensen voortvloeiend uit de vele activiteiten. De onbewuste reacties die normaal in ons plaats vinden, worden bewuster gemaakt, althans als je er zelf aan werkt door jezelf te observeren. Je merkt eerder en meer je eigen innerlijke emoties, gevoelens en gedachten op. Tegelijkertijd merk je hoe onbewust onze respons op situaties vaak is. Je leert hoe jezelf in elkaar zit qua reacties. Diepere patronen die in ons horoscooppatroon liggen, overeen komend met het Verdeelde Zelf, worden duidelijker. Je krijgt meer duidelijkheid over wie je bent in je kern.
Je krijgt de snelheid om de wisseling van je eigen maskers, de onderdelen van je persoonlijkheid, waar te nemen en doordat je meer vertrouwen krijgt in de realiteit van het verdeelde zelf kun je gaandeweg een aantal typische gedragspatronen laten vallen. Je gaat meer in jezelf leven in plaats van dat je in je maskers leeft.
Er zit een sterk element van diepteonderzoek in de innerlijke wereld van de mens in deze remedie, die de Zwitserse psycholoog Carl Jung ook had in zijn horoscoop en die toch wel beschouwd mag worden als één van de grondleggers van de westerse dieptepsychologie.
Een mooie remedie voor mensen die bijvoorbeeld psychoanalyse ondergaan.
* Een andere gedragsregel van Kwaja Abd al-Khaliq Ghujduwani luid:” Nazar bar qadam”. Vrij vertaald is dit:” Onthoud waar je vanaf komt en waar je naar toe gaat. Hou je aandacht bij de stap die je neemt op dit moment”. Deze oude instructie lijkt zeer veel op het ochtendgebed van de broeder uit het Catharina klooster.
In een volgende set Starsign Essences zal ik laten zien dat ook het Boeddhisme tal van oefeningen heeft die overeenkomen met technieken uit het Christendom, het Lamaisme en het Soefisme, ofwel de uiterlijke vorm, de Islam. In mijn ogen en dit zullen beslist de ogen van velen zijn, zijn alle godsdiensten, sekten en wat dan ook enkel een verwrongen uiting van het materiële zelf, in zijn geheel niet overeenkomend met de noden van het Verdeelde en Ware Zelf. Helaas wordt veelal niet ingezien dat deze religies, deze grote spirituele stromingen een innerlijke, esoterische kern hebben die mijns inziens onderling een continue contact hebben, waar wij als mens onze hoop en vertrouwen op kunnen richten, hoe ver dit af en toe ook van ons bed verwijderd lijkt te zijn, en die ons helpen op het pad van onze eigen spirituele ontwikkeling.
** Deze gedragsregels werden voor het eerst op schrift gesteld in de Rashahat-i ‘ Ain al-Hayat ( Druppels uit de Bron van het Leven) Geschreven in het Perzisch door Mawlana Ali ibn Husain Saf i ongeveer in 1600 A.D. De “gedragsregels” zijn gehaald uit het boek van Hasan Shushud, Masters of Wisdom of Central Asia hetgeen wellicht nog te krijgen is bij Element Books.
Commentaar van therapeuten:
Werkt op het innerlijk gehoor. Luisteren, naar binnen gaan. Wat is mijn opdracht, mijn doel? Wat heb ik daarvoor nodig? Zit ik op mijn weg? Ben ik wel eerlijk genoeg geweest naar mijn hogere Zelf? Welke leugens kom ik nog tegen? Wat is mijn waarheid? Kortom: leren werken aan jezelf. Stuk dieper incarneren. De ziel vindt een weg dieper in het lichaam. Zo komen basisstukken / problemen aan het licht. Wanneer deze opgepakt zijn is daar het gevoel van ruimte, van balans. De weg naar de hemel wordt korter want het besef groeit dat je de hemel in je draagt. Als je gaat luisteren naar jezelf krijgt je ziel de ruimte en dat voel je! Herinneringen aan eerdere incarnaties met name waar het levens van grote wijsheid betreft. Naar binnen keren. Alle wijsheid van je eigen verleden verzamelen. Tenslotte kom je uit bij je roeping, je gaven, je gereedschap, je diepste verlangen en weten t.a.v. jouw bijdrage aan wat onze planeet nodig heeft.
Naar boven
