Uit Starsign Essences 2001
Opmerking. De onderstaande tekst wijkt nogal af van datgene wat bij de korte beschrijving van de Valeriaan staat. In de onderstaande tekst die ik in 2001 schreef legde ik de nadruk op het thema ontspannen. Later kreeg ik veel feedback aangaande de bruikbaarheid van deze Essence in de dagelijkse praktische dingen die we allemaal te doen hebben. De auteur.
Dit is eigenlijk altijd een van mijn favoriete planten geweest. Ik weet nog dat ik door mijn rebelsheid in mijn jeugd, rond mijn 17e , eens een gigantische aanvaring met mijn vader had. Ik schrok toen zo dat ik mijn eerste kopje valeriaanthee zette, iets waar ik mee had willen wachten tot een meditatief moment om de uitwerking te kunnen ervaren. De uitwerking was bijzonder. Ik relativeerde in recordsnelheid de hele situatie, was kalm, rustig en had weer contact met mezelf maar het vreemdste was dat ik toeliet dat ik gedurende mijn woede tegelijkertijd van mijn vader hield. Enige jaren later toen ik kennis had gemaakt met bloesemremedies was dit ook de eerste remedie die ik gemaakt heb.
Toen ik in gedachten opnieuw aan deze remedie begon, begon ik in de kosmos een moment te zoeken waarop een maximale introspectie aanwezig zou zijn en die tevens een openheid zou geven naar het grote geheel of een spirituele beleving van jezelf, zodat je diepere delen in jezelf ervaart. Of om het anders te zeggen voor het opgeven van het dagelijkse ego en het maken van een verbinding met hogere bewustzijnsgebieden.
Nu heb ik deze remedie niet ontwikkeld met het oog op aanvaringen met anderen.
De kruidengeneeskunst leert ons dat Valeriaan rust geeft. Veel antidepressiva, waar de Valeriaan als wortelextract ook bij hoort, geven de “rust” van een “downer”. De rust van deze Valeriaan - remedie is echter een ontspanner die je de gelegenheid geeft jezelf in een ander perspectief te plaatsen, of je leert hoe je mentaal / emotioneel afstand kunt nemen van gebeurtenissen waarmee je je (te) zeer geïdentificeerd hebt. Dit is ook het verschil tussen remedies en “downers”. De remedies laten je “geest” zoeken naar, in dit geval, een staat waarin je een afstand neemt tot een bepaalde gebeurtenis. Je er niet meer mee identificeert, hetgeen eigenlijk een bewustzijnsverhoging is. Een “downer” sluit je juist af van een bepaalde gebeurtenis, hetgeen een bewustzijnsverlaging is!!
Ook heb ik deze remedie ontwikkeld voor mensen die angstig zijn om in meditatie te gaan of bang zijn voor stilte en die altijd menen dat ze wat moeten doen; een soort chronische zelf ontvluchting. Vaak symboliseert de Valeriaan afvoer van emoties. Ze staat vaak stilletjes bij waterkanten en laat de afvoer van het water, symbolisch voor emoties, aan zich voorbij gaan. De valeriaan waar ik deze remedie van heb geprepareerd staat ook aan de waterkant dichtbij een wandelroute waar mensen vaak stoppen om even te pauzeren op een bankje en te genieten van de stilte, de rust en het uitzicht.
De innerlijke trajecten van deze remedie zou ik als volgt willen omschrijven. De kernactiviteit ligt direct in het ontmoeten van je diepere roerselen, het altijd gistende vat van innerlijke emotionele en gevoelsmatige drijfveren, de in iedereen aanwezige onzekerheden en verwachtingen. Deze worden direct omgevormd. Er vindt een directe loskoppeling plaats tussen deze emoties en wat je werkelijk bent in je kern. Het is alsof het een uitbalancering maakt tussen ‘dit zijn emoties’ en dat is het gevoel in mezelf, van mezelf. Het geeft een beetje het idee alsof er een rotte kies getrokken wordt. Het geeft een sterk vertrouwen, een soort bescherming en rust om vanuit een soort nieuwe stilte de diepere zelven in jezelf toe te laten.
Ook leer je hoe je je eigen draagkracht kunt terugvinden en hoe je je draagkracht, die we normaliter inzetten in ons dagelijkse leven met alle drukke activiteiten, omzet in een draagkracht die helpt om te leren relativeren en afstand te nemen. Het is dus een goede steun om in meditatie te komen en te blijven. G.I.Gurdjieff legde vaak de nadruk op het feit dat een mens zich zijn eigen dood onmogelijk voor kan stellen en zelden over de dood van zijn naasten nadenkt. Mensen denken nogal makkelijk dat de bomen tot in de hemel groeien en zijn zich weinig bewust van de eindigheid van alle dingen, laat staan de eindigheid van hun eigen bestaan. George Bode heeft dit ook prachtig verwoord in zijn: “handboek astrologie”. De Tweelingen, symbolisch gezien als de sterren Castor en Pollux, zijn in feite het droefste en gevoeligste luchtteken. De ene heeft continu verdriet omdat hij onsterfelijk is, zijn broer moet namelijk sterven. Met het grootste gemak stapt de tweeling luchtig over alles heen, maar in zijn hart voelt hij hoe eindig alles is. Doet in feite iedereen dit niet? Hoe weinig staan wij werkelijk stil in ons bestaan om onszelf eens te aanschouwen en te beschouwen vanuit een ander perspectief? Dit is het grondthema van deze remedie.
Ik meen ook dat deze remedie ons helpt met stervensbegeleiding en om een diepe band te scheppen tussen zij die hier achterblijven en zij die gestorven zijn. In dit geval niet zozeer via een officiële mis of een ander soort dienst, maar d.m.v. een gebed in ons hart * waar we de hogere krachten om hulp kunnen vragen in het proces van vervolmaking van de ander en ons eigen wezen. Ze is ook geschikt als hulp, als een geliefde of naaste plotseling gestorven is, om een verbinding te maken naar de andere kant en een gevoel van liefde over te dragen.
Deze remedie kan een hulp zijn bij vrouwen in de overgang om de geestelijke ommekeer te ondersteunen.
Toen ik voor het eerst mensen ontmoette die actief waren binnen de nalatenschap van G.I.Gurdjieff, wezen ze mij op het zeer grote belang van een “voorbereidende oefening”. G.I.Gurdjieff zei vaker dat de mens lijdt aan een chronische ziekte, spierspanning genaamd. Deze “voorbereidende oefening” is een ontspanningsoefening. Ik zal deze hier in het kort beschrijven omdat deze min of meer samenhangt met de Valeriaan. Men gaat in een lotushouding zitten of op een stoel. De rug moet absoluut recht zijn! Men ontspant eerst het gezicht zo goed mogelijk. Daarna nek en schouders. Rechterarm, hand en vingers. Linkerarm idem. Keel gevolgd door borst, buik en onderbuik. Weer terug naar de nek, bijna iedereen heeft hier een teveel aan spanning, de rug, rustig wervel voor wervel naar onderen. Rechter heup, been en voet. Linkergedeelte idem. Hierna kan men de hele oefening herhalen om dieper in een ontspanning te komen of overgaan op een meditatie, contemplatie of gebed naar voorkeur. Of je kunt gewoon “lekker” stil blijven zitten en diepere lagen in jezelf toestaan om naar boven te komen. Deze oefening kan men dagelijks doen, maar mijn ervaring met groepen is wel dat men deze minstens een 20 dagen achtereen moet oefenen voordat men er de smaak van te pakken heeft.
Ook zou men een groep kunnen opzoeken waar “Saswitha Yoga” (of een Hatha yoga groep) gepraktiseerd wordt. Ontspannen is iets dat de westerse mens in mijn ogen opnieuw moet leren!
* Filokalia, uitgeverij Ankh-Hermes.
Commentaar van therapeuten:
Verdiepte kracht. Tegen onrust. Minder overwegingen spelen een rol voordat je tot een handeling komt. Het aantal variabelen wordt minder omdat veel overwegingen vanzelf als niet of minder relevant door de mand vallen. De actie wordt intuïtiever, vanzelfsprekender en daardoor effectiever. Je richt je aandacht meer naar binnen. Er ontstaat een grote behoefte om praktiserend te worden: niet meer steeds meer leren over een onderwerp of er steeds maar weer over willen praten, maar om te gaan handelen: om 6 uur opstaan om oefeningen te gaan doen, te mediteren, weer een monnik te worden met een doel. De behoefte aan rituelen kan sterker worden. In het sociale krachtenveld wordt je aanwezigheid groter, nadrukkelijker. Je gaat de weg van het midden bewandelen.
Naar boven
